سلام
باید منو ببخشید ، واقعا من خودم خجالت مي كشم ،آخه هر وقت نوشتم دلگير بوده ، ولي باور كنين منم جايي رو ندارم كه حرف بزنم ، مي بينيد كه هر وقت جايي يا كسي پيدا مي شه من ديگه كمتر ميام اينجا ، ..گفتم اينجا برام شده مثه يه اتاق شيرووني ، تا هر وقت دلم ميگيره ، برم توش و با در و ديوار هاش حرف بزنم .
خيلي خسم ، هر چي بيشتر مي خوابم بدتر مي شم ،....
احساس مي كنم ، زخميم ...، يه بدن تيكه تيكه
از خودم خسه شدم ، تبديل شدم به يه آدم كوچيك و آسيب پذير ، .... خودم فك مي كنم ، همش به خاطر دانشگاه و محيطش هست ، البته فضايي كه من توشم ....
لطفا اگه كسي مي خواد كسي جبهه بگيره و كامنت بذاره ، همون بهتر كه نذاره ، آخه اصلا حوصله اين بچه بازي ها رو ندارم .
تصميم گرفتم كه خودمو ، تويه اين مدت تعطيلي كه دانشگاه نمي رم ، Repair كنم .يه سري هدف برا خودم تعريف كردم كه حتما تا شروع ترم بدي بايد بهشون برسم .
اگه كار رفتنم ، به رشته آب جور شد ، كه هيچي ، در غير اين صورت مي خوام ترم بعد رو همش برم سر كار ، .......................... ، تا فقط يه جنازه بيام دانشگاه ، ....
راس ميگين ، آخه من چه دانشجويي ام كه همش دارم از اين درسم فرار مي كنم ، ولي به خدا باور كنين ، وقتي پاي وب نويسي مي شينم ، انگار تو ابرام .....
نمي دونم چرا هيچ كس پيدا نمي شه كه بيشتر از ۱۰ دقيقه بتونه ، منو تحمل كنه ،
صبر مي كنم
صبر مي كنم
صبر مي كنم
منتظر ، روزي مي مونم ، كه برام سر و دس بشكنن ، ولي الان كه تنهام
صبر مي كنم
+
نوشته شده در
86/10/04ساعت 8 توسط بی اسم خوشترم
|
