محض همين سعي كردم تا حالا دلمو دست كسي ندم ، تا شايد اونم با بي لياقتي بهش پشت كنه ..آره مي ترسم و واقعا ترس هم داره

اگه خدا كمكم كنه اين چند تا وابستگي هاي كوچولويه اطرافمو هم سعي مي كنم ، كمش كنم .

تا اونجا كه .............................................................

...........................................................................

..........................................................................

تو يه اين سه خط ،  ۱  ساعت حرف زدماااا

خدا رو شكر ،مدتيه كه دوباره به قولا، دنيا "  به کام دل ما خواسته گشتن " ، نمي دونم چي شده ولي يه مدتيه ،‌خود به خود دارم خوب ميارم ،‌ تويه كارم ، دارم مي تركونم، يعني اگه يكم زرنگ باشم مي تونم حتي تا ۲ تومن هم ،  تا ۷-۸ روز ديگه دربيارم(يعني ازشون بگيرم) ، خوب تا حالا درامد ۲ ميليوني نداشتم ، برام خيلي لذت بخشه ،اما نميدونم چرا بازم اغنا نميشم ،‌نه ...نه ..نه اينكه حريص هستم و بيشتر از اين  ميخوام ، منظورم اينه كه اينا اون چيزايي نيست كه من مي خوام ، ......................

خدا رو شكر ....

خدا رو شكر......

يه چيزي :

به نظرتون با بي وفا بايد چي كار كرد  چي كار ؟ بي وفا...

به نظرمن بي وفا محكوم هست به كم محلي ، تنهايي ، .................................

من خيلي سخت گيرم ، خيلي ....، چون تويه همه كارام  از خودم مايه  ميذارم ....

اين چند تا بيت رو اول برا دل خودم مي ذارم

تا فکندم به سر کوی وفا رخت اقامت
عمر ، بی دوست ندامت شد و با دوست غرامت

سر و جان و زر و جاهم همه گو ، رو به سلامت
((عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت

همه سهل است، تحمل نکنم بار جدایی ))

اينم بقيه شعر در حالي كه تيكه قشنگش رو انتخاب كردم (البته كه تمام شعر قشنگه ، اگه بقيش رو هم خواستين بگين تا همشو بذارم)

هر شب هجر بر آنم که اگر وصل بجویم
همه چون نی به فغان آیم و چون چنگ بمویم

لیک مدهوش شوم چون سر زلف تو ببویم
((گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی ))

چرخ امشب که به کام دل ما خواسته گشتن
دامن وصل تو نتوان به رقیبان تو هشتن

نتوان از تو برای دل همسایه گذشتن
(( شمع را باید از این خانه برون بردن و کشتن

تا که همسایه نداند که تو در خانه مایی ))

سعدی این گفت و شد از گفته خود باز پشیمان
که مریض تب عشق تو هدر گوید و هذیان

به شب تیره نهفتن نتوان ماه درخشان
((کشتن شمع چه حاجت بود از بیم رقیبان

پرتو روی تو گوید که تو در خانه مایی ))

نرگس مست تو مستوری مردم نگزیند
دست گلچین نرسد تا گلی از شاخ تو چیند

جلوه کن جلوه که خورشید به خلوت ننشیند
((پرده بردار که بیگانه خود آن روی نبیند

تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی ))

نازم آن سر که چو گیسوی تو در پای تو ریزد
نازم آن پای که از کوی وفای تو نخیزد

شهریار آن نه که با لشگر عشق تو ستیزد
((سعدی آن نیست که هرگز ز کمند تو گریزد

که بدانست که در بند تو خوشتر ز زهایی ))

اين شعر رو كاملش رو يه بار گذاشتم ولي اين بار اين تيكه اي كه ...... هست رو براتون گذاشتم

مي گم الان به خودم گفتم بابا اين چه وضع نوشتن با اين سه نقطه  و اينا

خلاصه به بزرگي خودتون ببخشيد

زین همرهان سست عناصر دلم گرفت
شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

زین خلق پر شکایت گریان شدم ملول
آن های و هوی و نعره ی مستانم آرزوست



والله که شهر بی تو مرا حبس میشود
آوارگی کوه و بیابانم آرزوست

یک دست جام باده و یک دست زلف یار
رقصی چنین میانه ی میدانم آرزوست

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر
کز دیو و دل ملولم و انسانم آرزوست

گفتند یافت می نشود گشته ایم ما
گفت آن چه یافت می نشود آنم آرزوست

وقتي كه اين وبلاگ رو زدم قصدم اين بود كه دست نوشته هاي خودمم رو هم بذارم ، اما نمي دونم چي شد كه دستم شل شد.اما حالا ، امروز مي خوام يكي از نوشته هاي تويه اون دفتر خوشكلم رو بذارم .دوستاي خوبم بخونيد و نظرتون رو بگيد ، البته من فكر مي كنم هر نوشته خوندنش يه زماني داره و يه حال و هوايي كه اگه اون موقع خونده نشه .....حالا دیگه ...

ممنون از محبتتون

////////////////////////////////////////////

اينجا اتاق من.....

اينجا اتاق من آسمان آبي است .

 اينجا اتاق من ديوار ها كوتاهند.

اينجا اتاق من چشم ها نمناكند.

اينجا اتاق من دل ها صافند .

 اينجا اتاق من قلب ها فقط براي يك نفر مي تپند.

 اينجا اتاق من فقط يك خدا دارد .

 اينجا اتاق من .....

 اينجا اتاق من  قلب من است .قلب من براي خوب بودن حدي قائل نيست ، ارث بردم از پيشينيانم ، طراوت را ، آموختم كه عشق يك رسم بيشتر ندارد ..... ماندن تا مردن

اينجا اتاق من هوا را دلم تعيين مي كند

 اينجا اتاق من آنها كه عاشق نيستند مجرمند .

 اينجا اتاق من مجرم ها را حد مي زنند .

اينجا اتاق من حد مجرمان عاشق كردن آنهاست ، اسير كردن دلهايي برا ابد .

اينجا اتاق من  وقتي از معشوق سخن گفته مي شود از ديوار هايش نداي هم دردي به گوش مي رسد

اينجا اتاق من هنوز معشوقي نيامده است

 اينجا اتاق من معشوق ، هنوز نرفته است .

 اينجا اتاق من براي نوشتن جايي نيست

 اينجا اتاق من حرف ها را با  فرياد مي زنند در سكوت.

 اينجا اتاق من خدا براي بندگانش جز دوست نيست.

 اينجا اتاق من دست ها هوس چيدن گل دارند .

 اينجا اتاق من دل ها هوس رفتن دارند .

 اينجا اتاق من براي از تو نوشتن هوا كم است .

 اينجا اتاق من پر است از غريق هاي درياي چشمان تو .

اينجا اتاق من دست ها به جرم هوس چيدن گل ، به جرم نوشتن ، تا ابد محكوم به نوازش اند

 كجاست شاعري كه مي گفت :هر كجا كه باشي آسمان همين رنگ است.

((هميشه منتظرت هستم ....هميشه ....هميشه تا هستم ))

برای فراموش کردن یه عشق بزرگ باید رفت دنبال یه عشق بزرگتر

چون صيد به دام تو به هر لحظه شكارم

                                             اي طرفه نگارم

از دوري صياد دگر تاب ندارم  

                                            رفتست قرارم

چون آهوي گمگشته به هر گوشه دوانم

تا دام در آغوش نگيرم

                                            نگرانم

از ناوك مژگان چو دو صد تير پراني

                                           بر دل بنشاني

چون پرتو خورشيد اگر رو بكشاني

                                           واي از شب تارم

در بند و گرفتار بر آن سلسله مويم

از ديده ره كوي تو با عشق بشويم

                                           با حال نزارم

برخيز كه داد از من بيچاره ستاني

بنشين كه شرشر بر دل تنگم بنشاني

تا آن لب شيرين به سخن بازگشايي

                                          خوش جلوه نمايي

اي برده امان از دل عشاق كجايي

                                          تا سجده گزارم

گر بوي تو را باد به منزل برساند

                                          جانم برهاند

ورنه ز وجودم اثري هيچ نماند

                                          جز گرد و غبارم

دوستان اينم آهنگش از استاد افتخاري مي تونيد از اينجا دانلود كنيد

راستش با تذكر چند تا دوستا قصدم اينه كه ديگه ننويسم و شايد هم اين آخرينش باشه و از اين به بعد فقط شعر مي ذارم ،البته ، خودمم يه جورايي حس مي كردم دارم حرف دلمو تو كوچه داد ميزنم و همه مي شنون ، كه خوب خيلي جالب نبود ..ديگه برا نوشتن درد دلام پناه مي برم به همون دفترچه  خودم..............

بعد از گفتن و شنيدن بضي حرفا تويه اين چند روز ، خيلي نا اميد شده بودم ، البته نه از خودم ، از يكي ديگه ، خيلي نا اميد شدم ...!!! خيلي ناراحت كننده بود .خيلي ....

من صبورم .... صبر مي كنم ، اما

حالا خیلی غمیگینم ،خدا خودش مي دونه ، كه نه به خاطر خودم ، چون من خاطري ندارم ،...فقط حيفم مي ياد .

تا كسي با من حرف نزنه نمي فهمه تويه كله من چه خبره ، همه فك مي كنن يه بچه .... ......

ولي خودم معتقدم فكر هامون هست كه ما رو مي سازه ، نه اونقدر تويه اعتقادم خشك هستم كه بقيه رو اذيت كنم و نه بي تفاوت

ولش ببخشيد كه سرتونم درد آوردم  بايد برم همون  تويه دفترم ادامشو بنويسم ، ديگه اينجا برا نوشتنم جا نيست ،...

فقط جمله آخر البته بازم به قول پاني عزيز ::

جدا شعرش خيلي قشنگه از دس ندينش

همه میپرسند

زیر سقف آسمونِ نقره کوب
شبح شهر سیاهو  میشه دید
ترمه و عقیق و آب و آینه
گوشه ی ابرویِ ماهو میشه دید
بعضیا مثل ستاره ها سپید
رفتنو تکیه به آسمون دادند
بعضیا رو پشت بوم خونشون
موندنو ماهو به هم نشون دادند

باز باید یه دوره دیگه بگذریم
از همین یک دو سه روز عمرمون
میمونیم یا نمیمونیم با خداست
پای سفره های افطار و اذون

کاشکی عطر نفس فرشته ها
این دل عاشق و مبتلا کنه
کاشکی بارونی بیاد از آسمون
قلبای شکسته رو طلا کنه
کاش زمونه فرصتی به ما بده
فرصت دوباره آشنا شدن
کاش ما رو هم قابل بدونن
برار کشیدن و رها شدن

ای نسیم رحمت خدا
ای هوای باب آشنا
چون خزان دل شکسته ای
ما به حال خود مکن رها

باز باید یه دوره دیگه بگذریم
از همین یک دو سه روز عمرمون
میمونیم یا نمیمونیم با خداست
پای سفره های افطار و اذون

خوش به حال اون ستاره های دور
که غبار جاده رو جا میذارن
سوار اسب سیاه شهر میذارن
تو رکاب ماه نو رپا میذارن
خوش به حال جوونه های نور
که شدن شکوفه های شب عید
اونا که پرنده های دلشون
از رو دستای پرید

من

زندگی را دوست دارم

ولی از زندگی دوباره می ترسم

دين را دوست دارم

ولی از آخوندها می ترسم

قانون را دوست دارم

ولی از پاسبان ها می ترسم

عشق را دوست دارم

ولی از زن ها می ترسم

کودکان را دوست دارم

ولی از آینه می ترسم

سلام را دوست دارم

ولی از زبانم می ترسم

من می ترسم

//////////////

اين چنين می گذرد روز و روزگار من

من روز را دوست دارم

ولی از روزگار می ترسم

برای اعتراف به کليسا می روم

رو در رو بر علف های کليسا می ايستم

و همه گناهان خود را يکجا اعتراف می کنم

بخشيده خواهم شد به یقین

علف ها بی واسطه با خدا سخن می گويند.

و حرف آخر:

                  اين جهانی که پر از مضحکه و تکراره

                                                      تکه تکه شدن دل چه تماشا داره

سلام به همه دوستاي گلم

امروز و تويه اين پست ، فقط مي خواستم بگم كه ماه رمضونم ، هم عجب ماهيه ها، ...

با وجود دانشگاه و كلاس هاي از صبح تا ظهر بازم از ته دل ماه رمضون رو دوس دارم

احساس مي كنم به خيلي از محرك هاي دنيايي ديگه ،  خيلي آسون  ، جواب مثبت نمي دم

نه دختر  ، نه پول ، نه ...خيلي از دوستام رو مي بينم كه احساس مي كنم ،كه يه جورايي انگار اصلا عطش دارن

نسبت به دختر ،  نسبت به پول وخيلي از خراب كاري هاي ديگه  ، ولي والا نمي دونم چه مرگيم شده  ،اصلا شوت  شوت شدم

يه جورايي خيلي خوبه ولي....يه  آدم هايي هم هستن كه دوسشون دارم ولي با اين احساسات ضعيفم ، دارم باهاشون گند ميزنم

نميدونم........

خدايا دوس دارم خنديدنو ، دوس دارم شاد بودن و تفرح كردن و....

خدايا كمكم كن

راه درست نزديكه ولي ما ....نمي بينيمش